        |
Verslagen
De regen had ook zijn weg naar Leudelange gevonden. Op een slijk en lastig parkoers kwam Tom erg slecht uit de startblokken. Hij raakte volledig ingesloten bij de start en draaide achteraan het bos in. Zonder te forceren reed hij ronde na ronde renners voorbij zodat hij samen met Patrick Gaudy de slotronde aanvatte met een tweede plaats als inzet. Op een halve ronde van het einde struikelde Tom op de trappen waardoor Gaudy wat afstand kon nemen. Die kloof kreeg Tom niet meer tijdig gedicht zodat hij als derde finishte. Mits een betere start had hier wel meer muziek kunnen inzitten.
Tom startte vrij goed op het technisch veeleisend rondje in Rijkevorsel. Jens Adams en Dieter Sweekx wisten in de openingsronde al een ruime voorsprong uit te bouwen. Adams zou vrij snel terugvallen, terwijl Tom in het gezelschap van Geert Wellens jacht maakte op Sweekx. Op drie ronden van het einde was de samensmelting een feit. Tom aarzelde niet en maakte van dat moment gebruik om een versnelling te plaatsen. Hij wist een gat te slaan wat hij in de slotronden nog verder kon uitbouwen. Op die manier wist hij solo de aankomst te bereiken. Nochtans leek dat niet voldoende voor de provinciale titel. Omdat Tom voor een Nederlandse ploeg uitkomt, kreeg hij geen recht op de trui. Nochtans woont hij al heel zijn leven in de provincie Antwerpen. Een reglement dat stemt tot nadenken want op deze manier stelt Wielerbond Vlaanderen zich wel heel stuntelig op!
Tom moest even inhouden in de start voor twee renners die in elkaar haakten, maar al bij al kon hij nog in een aanvaardbare positie het veld indraaien. Daar had de regenbui van net voor de start voor een vettig bovenlaagje gezorgd. Tom was gestart op banden met een gewoon profiel en had in het bochtenwerk moeite om gelijke tred te houden met de anderen. Aan het einde van de eerste ronde wisselde hij van fiets maar tegen die tijd was hij al weggezakt naar de voorlaatste positie. Een lange achtervolging drong zich wederom op en dat lukte Tom nog vrij aardig. Hij wist zich terug te knokken tot in een groep die voor de zestiende plaats streed. In de sprint zat hij echter te ver zodat hij als laatste van het groepje de 23ste plaats kreeg toebedeeld.
/
/
Ook in Hamme-Zogge bleef de ondergrond hard en snel. Tom ging heel slecht van start en verloor bovendien bij een incidentje nog wat extra posities zodat hij na één ronde pas in 38ste positie het asfalt kon opdraaien. Gezien de snelle omstandigheden was zijn wedstrijd dan al voor meer dan de helft verprutst. Toch probeerde Tom nog zo sterk mogelijk terug te komen, maar ook daarin ontbrak het hem aan geluk. Het leek wel of hij continu op de verkeerde plek zat want hij werd telkens weer opgehouden door andere renners. Bovendien reed Zlamalik hem in de slotfase de kant in zodat hij niet eens aan sprinten toekwam. Op die manier raakte hij niet verder dan de 26ste plaats wat hem toch wel ontgoochelde want het gevoel was niet eens zo slecht. Als de start en omstandigheden nu eens zouden meezitten...
Atypische omstandigheden in Niel want de kurkdroge weide zorgde voor een formule 1 wedstrijd. Tom raakte niet goed weg en begon naar aloude gewoonte aan een lange achtervolgingstocht. Daar lukte hij aardig in want ronde per ronde kon hij zijn opmars verderzetten. Zo ver zelfs dat hij op twee ronden van het einde kwam aansluiten bij het groepje met onder andere Meeusen en Vanthourenhout met een vijfde plaats als inzet. Maar in de slotronde miste hij de krachten die hij in de achtervolging verloor. Hij draaide in het gezelschap van Meisen de finishstrook op en zette zijn spurt van ver in. Meisen kon hem alsnog passeren en Tom naar een mooie tiende plek verwijzen.
Op een zeer mooi parkoers stond Tom vandaag aan de start van de tweede GvA manche in Ronse. Hij werd volledig ingesloten in de start waardoor hij bij de laatste vijf renners de eerste duik naar beneden nam. Daar werd hij meteen gehinderd door enkele incidenten voor hem. Hoewel het een erg lastig parkoers was, lag de snelheid zeer hoog. Het was dan ook niet gemakkelijk om nog veel posities goed te maken. Tom reed de hele wedstrijd in een groepje met Page, Van Compernolle en Gaudy voor de zeventiende plaats. Ze verloren geen terrein op de groep voor hen, maar konden het verlies van in de startronde nooit meer goedmaken. In de slotronde liep Toms ketting van de fiets waardoor hij het contact met het groepje verloor. Hij kwam uiteindelijk als twintigste over de streep.
In tegenstelling tot vorig jaar lag de omloop in Dottenijs er snel en droog bij. Tom startte behoorlijk goed en sloot na een ronde wedstrijd aan bij de omvangrijke groep die jacht maakte op Niels Albert. Tot na halfkoers bleven vijftien renners samen in strijd voor de tweede plaats. Iedereen probeerde wel eens te ontsnappen maar niemand kreeg een vrijgeleide. Met nog een kwartier op de klok viel de groep uit elkaar. Tom verloor de aansluiting maar wist samen met Bianco alsnog terug te keren. In de slotronde viel de groep definitief uit elkaar en wist Tom een tiende plaats uit de brand te slepen.
Ook de eerste manche van de Gazet van Antwerpen Trofee op de befaamde Koppenberg kon meegenieten van een kleine nazomer. De bult lag er hard en snel berijdbaar bij. Tom kende een prima start en bemachtigde de leiding. Gesteund door de grote massa toeschouwers reed hij op kop naar boven met alle tenoren in zijn zog. Voor Tom was het alleszins genieten tijdens het afzien. Na anderhalve ronde moest hij het commando overlaten en kreeg hij een kleine terugval waardoor hij buiten de top twintig zakte. Maar hij kon zich nadien herpakken en samen met De Knegt terug naar voor vechten. Na een kettingprobleem moest hij De Knegt laten gaan, maar toch hield hij stand op een zeventiende plaats. Tom heeft zich alvast aanvallend getoond en dat is mooi.
Zonhoven deed zijn naam alle eer aan. Onder een stralend herfstzonnetje stond Tom aan de start van de tweede Superprestige. Hij kende een matige start maar werd in de beginfase meermaals opgehouden in de zandpassages. Dat verhinderde hem in een goed ritme te geraken zodat hij de hele wedstrijd lang achter de feiten aanholde. In een groepje met onder andere Page en Chainel streed hij om een verre ereplaats. Uiteindelijk kon hij het groepje nog achterlaten en een 26ste plaats behalen, maar door de 80% regel moest hij wel voortijdig het parkoers verlaten. Het is nog maar de tweede keer ooit dat Tom niet de hele wedstrijd heeft kunnen vervolledigen en dat zorgde toch voor een grote ontgoocheling. Maar hij overleefde de kuil van Zonhoven zonder kleerscheuren en dat was anderhalf jaar geleden wel even anders.
Tom reed vannacht de Kiremko Nacht van Woerden waar het startsein pas laat in de avond, om 21u45 gegeven werd. De start verliep tumultueus met valpartijen her en der. Daardoor werd Tom genoodzaakt meermaals voet aan grond te zetten wat na een halve ronde al resulteerde in een gigantische achterstand op de koplopers. Zijn wedstrijd leek al gereden, maar toch nam hij de handschoen op om terug te vechten. Bij de eerste passage reden nog dertig renners voor hem uit, maar ronde na ronde kon hij een paar plaatsen goedmaken. In de slotronde kwam hij nog dicht bij een vijftiende plaats, maar uiteindelijk moest hij het stellen met de zestiende stek. Spijtig van de openingsronde want hij had alleszins dichter kunnen eindigen zonder al dat oponthoud.
De weide van Contern leek wel een kasseistrook uit Parijs-Roubaix. Het goede weer zorgde immers voor een harde ondergrond en die lag bezaaid met harde bulten en putten. Tom had pedaalproblemen in de start en zakte daardoor meteen weg in de groep. Hij kon snel wat plaatsen goedmaken maar zou uiteindelijk de kop van de koers nooit meer te zien krijgen. In zijn achtervolging werd hij gesteund door Stijn Huys. Op twee ronden van het einde kwamen ze aansluiten bij Denuwelaere met een derde plaats als inzet. In de voorlaatste ronde wist Tom een kleine voorsprong te nemen maar op de lange wegstrook bleek dat niet voldoende. De slotronde werd een lange sprint en daarin trok Tom aan het kortste eind. Zo werd hij uiteindelijk vijfde.
Het mooie weer zorgde voor een snel berijdbaar parkoers in Ardooie. Vanop de derde startrij dook Tom rond de twintigste positie het veld in. Hij kon meteen wat naar voor schuiven maar op het kleine trapje aan het einde van de eerste ronde deed er zich een valpartij voor waarbij iemand met de sluiting van zijn voorwiel in de derailleur van Tom hing. Het duurde een tijdje vooraleer ze de fietsen uit elkaar kregen en intussen waren al een pak renners gepasseerd. Wat volgde was een lange achtervolging waarin Tom elke ronde een aantal renners wist voorbij te gaan. Tot iets na halfweg wedstrijd hield hij hetzelfde tempo aan als de leiders in de koers. Hij verzeilde uiteindelijk in een groepje met Huys, Lejeune en Vanthourenhout maar vond daar, op Huys na, maar weinig samenwerking. In de slotfase ontdeed hij zich nog van zijn metgezellen en werd veertiende. Hier zat ongetwijfeld meer in, maar Tom had een goed gevoel in de wedstrijd en dat is zeker ook van belang.
Ruddervoorde is al jarenlang het decor voor de eerste Superprestige wedstrijd van het seizoen. De omloop was wat gewijzigd ten opzichte van de voorbije jaren. Er waren nog meer bochten en de regenval van de voorbije dagen had een laagje slijk doen ontstaan. Tom stond helemaal achteraan bij de startopstelling en dat is op deze bochtige omloop een ware handicap. Na een ronde wedstrijd kwam hij door als 37ste met een achterstand van meer dan minuut. Elk bergje moest hij wachten en aanschuiven tot de meute weer op gang kwam. Hij werd talrijke keren gehinderd door een valpartij en kreeg pas in de laatste drie ronden de baan vrij om zijn eigen tempo te zoeken. Daarin kon hij nog een mooie remonte maken. Verder dan een 25ste plaats raakte die echter niet.
De nationale cross van Laarne betekende voor Tom het startschot van zijn Europese crossseizoen. Tom startte vrij goed en nestelde zich in de kopgroep. In de vierde ronde kwam Bart Wellens ten val in een modderige passage. Tom werd daardoor opgehouden en verloor het contact met de leidersgroep van waaruit Albert en Nijs waren weggereden. Tom begon aan een remonte maar ging dan even later zelf onderuit. Toch wist hij nog enkele plaatsen goed te maken. In de slotronde naderde hij nog sterk op de zesde, maar uiteindelijk zou hij vrede moeten nemen met de zevende plaats.
Na een lange nachtelijke verplaatsing kwam Tom aan in het broeierig hete Rochester voor zijn laatste Amerikaanse cross. Het parkoers leek wat op dat van de Koppenberg, maar vooral de hitte maakte het lastig. Tom startte goed en bleef net als gisteren na een paar ronden enkel nog met Bazin en Field over in de spits. Tom maakte dan de fout om te vroeg in de aanval te gaan. Met nog zes ronden te rijden had hij een voorsprong van 18 seconden genomen, maar het was nog te ver om die inspanning alleen vol te houden. Tom viel stil, werd opnieuw bijgehaald en in de slotronde niet meer reageren op een uitval van Bazin. Tom eindigde uiteindelijk derde.
De regenval van de afgelopen nacht had de omloop in Burlington herschapen tot een ware modderpoel. Tom startte niet zo best en kon pas rond de tiende stelling de eerste slijke stroken aanvatten. Op zijn eigen tempo reed hij naar de kop van de wedstrijd. Na twee ronden bleven er met Tom, Field, Bazin en Lindine slechts vier renners meer over in de spits. Even later zou Lindine de rol moeten lossen. Ook Bazin moets meermaals een gaatje laten, maar hij slaagde er telkens in terug te keren. Op twee ronden van het einde demarreerde Tom in een zware strook en nam een mooie voorsprong. Maar dan reed hij zich vast in de blubber zodat Field terug kon komen aansluiten. Tom voelde zich de betere in de koers en wist toen waar hij het verschil zou kunnen maken in de slotronde. Daar kreeg hij echter de kans niet meer toe wanneer hij bij het ingaan van de slotronde ten val kwam. Field wist zo te ontsnappen. Er restte Tom geen tijd meer om de achterstand terug goed te maken zodat hij, ontgoocheld om deze gemiste kans, als tweede eindigde.
Voor de tweede keer dit weekend stond Tom aan de start van een cross in Baltimore. De locatie bleef dezelfde, maar het decor kreeg toch een andere invulling. Er waren opmerkelijk minder bochten en meer hellende stroken. De zon deed de ondergrond ook uitdrogen zodat een snelle wedstrijd onvermijdelijk was. Tom startte goed en nam al na een halve ronde de leiding. Hij kreeg Ian Field mee in zijn zog en stelselmatig bouwden ze aan een mooie voorsprong op de eerste achtervolgers. Op drie ronden van het einde wist Tom zich op een hellende passage van Field te ontdoen. Zijn voorsprong klom naar de vijftien seconden en dat bleek voldoende om een tweede zege binnen te halen.
Toms derde wedstrijd op Amerikaanse bodem vond plaats in een groot park in de havenstad Baltimore. Het parkoers met ontelbaar veel bochten lag er snel bij. Ook vandaag had Tom weer bemiddelingsgesprekken nodig om hem op de eerste startrij te krijgen, maar uiteindelijk kon hij toch goed vertrekken en als vijfde het veld induiken. Ian Field ontbond meteen zijn duivels en sloeg een kloof. Tom rukte zich ook los van de rest van de groep en ging in de achtervolging. Een terugkeer naar de kop zou er echter niet meer volgen zodat Tom het hele uur in zijn eentje op de tweede plaats afwerkte. Morgen rijden ze in tegenovergestelde richting op hetzelfde bochtige circuit.
Vandaag reden de renners in tegenovergestelde richting op hetzelfde drassige parcours. Ditmaal mocht Tom wel vooraan starten zodat hij meteen mee was van bij de start. Al in de eerste ronde wist Tom samen met Ian Field een voorsprong uit te bouwen. Ronde na ronde liepen ze verder uit, tot Tom iets voorbij halfkoers ten val kwam. Field nam daardoor een twaalftal seconden voorsprong. Die kloof bleef een tweetal ronden status quo. Bij het ingaan van de slotronde kwam Tom opnieuw dichterbij. Op een halve ronde van het einde stond Field echter te voet door een verstrikt lint in zijn fiets. Tom kon een mooie voorsprong uitbouwen en rustig naar zijn eerste seizoenszege bollen. Het was vandaag wat meer bewolkt zodat hij de warmte wat beter kon verdragen. Spijtig dat er vandaag geen UCI-punten te rapen vielen, maar dat doet niets af van de vreugde om deze vroege winst. En dat op een voor Amerika historische datum... 9/11.
De seizoensopener van het internationale veldrijden in Breinigsville, Pennsylvania was er al meteen eentje om de tanden op stuk te bijten. Door de hevige regenval van de afgelopen weken lag de omloop er modderig en zwaar bij zodat de renners naast enkele natuurlijke hindernissen ook al heuse loopstroken kregen te verwerken. Door een vergissing in verband met de juiste spelling van zijn naam, vonden de officials Tom niet terug in de UCI-ranking waardoor hij achteraan van start moest gaan. In de eerste ronde maakte hij heel wat plaatsen goed, maar raakte dan betrokken in een valpartij. Terwijl vooraan drie renners een kloof hadden geslagen, wist hij op te rukken naar een vierde plaats wat meteen ook zijn eindresultaat zou worden. De zege ging naar Jeremy Powers. Tom miste nog wat het echte crossgevoel en daar hadden de weersomstandigheden wellicht ook hun aandeel in. Het was enorm warm en door de hoge vochtigheid, was het zweten geblazen. Tom was best wel wat ontgoocheld, maar desondanks heeft hij toch zijn eerste puntjes binnen.